Teresa z Lisieux - Zeszyt 13/październik 2018

MODLITWA TERESY

Teresa w swoich pismach wielokrotnie pisała o modlitwie. Było to dla niej niezwykłe doświadczenie. Pomimo trudności trwała bowiem z zuchwałą ufnością
i wpatrywała się w Boskie Słońce, które ukrywało się przed oczyma jej wiary. Z niesłychaną wytrwałością dokonywała aktów wiary, do tego stopnia, że całe jej życie przemieniło się w nieustającą modlitwę. Modlitwa Teresy była aktem całej osoby. Modliła się nie tylko w godzinach wyznaczonych karmelitańską regułą. Modliła się w każdej chwili dnia, niezależnie od wykonywanej czynności czy napotkanej osoby. We wszystkich i we wszystkim dostrzegała obecność Dobrego Boga i chciała mu sprawiać przyjemność. Nie odstępowała od Niego ani na chwilę. Kiedy wydawało się, że Jezus śpi, nie martwiła się tym wcale, ale z ufnością i pokorą wpatrywała się w ciemne chmury, które zakrywały całe Niebo, wierząc niezłomnie, że za nimi słońce świeci nieustannie.