Sztuczne zapłodnienie. Jeśli nie in vitro, to co?

„Sztuczne zapłodnienie, terapia genowa, klonowanie, diagnostyka prenatalna, komórki macierzyste, hybrydy, eugenika…” – to wyrażenia, które jeszcze kilkadziesiąt lat temu znane były wąskiemu gronu specjalistów, a dziś przez dynamiczny rozwój medycyny i biologii, wtargnęły do języka współczesnego człowieka. Nie zawsze jednak wiemy, co kryje się za tym tajemniczym słownictwem; operujemy nim w sposób potoczny, kierując się bardziej intuicją niż rzetelnymi  informacjami. Z reguły nie wnikamy w tajniki stosowanych metod, nie podejmujemy też trudu głębszej refleksji nad celem badań i towarzyszącymi im okolicznościami, rzadko zastanawiamy się, jaki będą miały wpływ na dalszą egzystencję człowieka, społeczeństwa i całej przyrody.