Fragmenty mojego życia (ostatnie 2 egzemplarze)

Catherine de Hueck Doherty


Catherine de Hueck Doherty w swoich książkach i prelekcjach zawsze odsłaniała cząstkę samej siebie. We Fragmentach mojego życia dzieli się „swoją historią zbawienia”, stąd jej autobiografia jest nie tyle zapisem faktów, dat i wydarzeń, co przede wszystkim osobistą wizją tego, jak Bóg prowadził ją przez życie. Na tych stronach opowiada o głębokich przeżyciach, które kształtowały jej serce i ducha.
"Fragmenty mojego życia" to historia miłości do Boga i ludzi. Czytając ją, spotkamy się z kobietą piękną i elegancką, pełną humoru, niespotykanej siły ducha i odwagi, kobietą o wielkiej wrażliwości i wewnętrznej prawości, bezkompromisową…

Pasjonująca duchowa autobiografia autorki "Pustyni" – światowego bestselleru, za który otrzymała prestiżową nagrodę przyznawaną przez Akademię Francuską. Wydarzenia jej życia mogłyby zapełnić kilka życiorysów. Osoba, wobec której nie sposób przejść obojętnie, świadek i przykład, jak w trudnych czasach żyć głęboką wiarą w realiach codzienności jako żona, matka, spełniona kobieta z sercem pełnym humoru, miłości, cierpienia i radości.

Catherine de Hueck Doherty urodziła się 15 sierpnia 1896 roku w rosyjskiej rodzinie arystokratycznej. W 1912 roku poślubiła barona Borisa de Hueck. Podczas I wojny światowej służyła na froncie jako pielęgniarka; po wybuchu bolszewickiej rewolucji przedostała się do Anglii, a potem do Kanady. W Anglii podjęła decyzję o przyjęciu nauki Kościoła rzymskokatolickiego. Początki życia na emigracji nie były łatwe, Catherine zmagała się z wieloma przeciwnościami: choroba męża,
środków do życia, ciężka praca fizyczna. Ostatecznie jej energiczna osobowość i talent pozwoliły jej zostać prelegentką w znanym biurze organizującym wykłady. U szczytu kariery zawodowej i materialnego dobrobytu ogarnęło ją głębokie zwątpienie w sens takiej egzystencji. Wtedy właśnie poprzez słowa Ewangelii – „Powstań, idź… sprzedaj wszystko, co masz… weź swój krzyż i naśladuj Mnie” – usłyszała wezwanie do radykalnej zmiany życia. Po okresie zmagań i wątpliwości, posłuszna temu wezwaniu, rozdała swój majątek ubogim i z błogosławieństwem biskupa diecezji zamieszkała wśród ubogich w Toronto. Wkrótce zebrała się wokół niej niewielka grupa współpracowników i tak na początku lat 30. powstał pierwszy Friendship House.