Droga szczęścia. Komentarz do ośmiu błogosławieństw

Osiem błogosławieństw to jeden z najważniejszych tekstów ludzkości. Tekst kluczowy, nad którym, niestety, zbyt rzadko się zatrzymujemy. To nowy kodeks wypowiedziany przez Jezusa Chrystusa na jednym z galilejskich wzgórz.

Na Górze Błogosławieństw Jezus dopełnia przesłanie Starego Testamentu. Niegdyś Mojżesz na Synaju ogłosił ramy życia religijnego i moralnego, zasady poszanowania życia, cudzej własności, wierności małżeńskiej itp. Po wiekach Jezus potwierdza je i wypełnia, ogłaszając Nowy Testament. Bóg przychodzi do stworzenia, nadprzyrodzoność do przyrodzoności, łaska do natury. Przychodzi nie po to, by ją znieść, lecz by ją rozwinąć. Jesteśmy dziećmi Boga i nie możemy być już tylko prawdomówni, uczciwi i sprawiedliwi – owszem, to coś właściwego, lecz zarazem oczywistego – wszak każdy ma zachowywać określone normy i nie potrzebuje do tego słów z nieba. Uczeń Chrystusa ma być święty. Błogosławiony, czyli prawdomówny, uczciwy i sprawiedliwy razy osiem. Siedem jest cyfrą doskonałą w świecie natury; osiem wkracza już w nad-naturę.